Ken je die campagne van Sire? Een vrouw in een auto staat voor het rode stoplicht te wachten. Een man in een auto achter haar begint wild te gebaren en te toeteren. Zij raakt licht in paniek, wat moet die enge vent toch van haar? Het licht springt op groen en ze geeft een dot gas. Het beeld zoomt uit en we zien dat haar handtasje nog op haar autodak ligt. [Lees verder]
In lichte paniek kijk ik om me heen. Overal waar ik kijk, zie ik een complete wildernis. Hoge bomen, hoog gras en doornstruiken. Ik zie letterlijk en figuurlijk even door de bomen het bos niet meer. Nog nooit heb ik me zo alleen gevoeld. Mijn vriend is naar het front gestuurd. Zie ik hem ooit nog terug? [Lees verder]
Discriminatie. Voordat ik hem leerde kennen, heb ik het nooit zelf ondervonden. Maar sinds we samen zijn, worden we regelmatig gediscrimineerd. Aan het begin heb je het niet zo door. Denk je dat iemand gewoon asociaal is. Maar al snel valt het kwartje en begin je de signalen te herkennen. De mensen die angstig kijken als je ’s avonds samen een ommetje maakt. Mensen die opeens paniekerig de straat oversteken en afkeurend hun hoofd afwenden. En zelfs familie die opeens niet meer durft langs te komen. [Lees verder]
Toen we gisteren om zeven uur opstonden om naar Six Flags te gaan, voelde ik de angst al door mijn lijf gieren. Toen we bij het park aankwamen, bleek het nog erger te zijn dan in mijn bangste dromen. Tot oneindig hoog in de hemel prijkten gigantische monsterachtige achtbanen. Vaarwel iedereen, leuk jullie gekend te hebben! [Lees verder]
Het is zo’n stereotype beeld. Een man die met tegenzin met zijn vrouw gaat winkelen. Verveelt staat hij voor het pashokje te wachten en knikt afwezig als zijn vrouw zijn mening vraagt. Dit beeld is echt niet meer van deze tijd. De meeste mannen zijn tegenwoordig dol op winkelen. En Amerika is het winkel Walhalla voor mannen. En dat doet rare dingen met mannen. [Lees verder]
Gisteren zijn we aangekomen in San Francisco voor de laatste dagen van onze vakantie. Zondagmiddag vliegen we weer terug naar Nederland, waar we op maandagochtend voet aan land zetten. Terwijl ik dit aan het schrijven ben, is Rolf aan het trainen bij een grote 24-uurs fitnessclub hier om de hoek. Hij is voor vier dagen lid geworden om het luie zweet eraf te trainen. [Lees verder]
Het leek zo‘n romantisch idee: samen twee dagen in een tentje tussen het wild in het prachtige Yosemite park. Een luxe tent in Curry Village, compleet geïsoleerd inclusief verwarming. Het vooruitzicht van de gezamenlijke douches en toiletten was minder aantrekkelijk, maar niet onoverkomelijk. Ik had beter moeten weten, het echte leven is nooit zoals op het plaatje. Welcome to camp Curry! [Lees verder]
Midden in Death Valley sta ik op een zandduin te genieten van het uitzicht. “Wauw wat is de natuur in Amerika toch mooi en divers”, schiet er door mijn hoofd heen. Naast me staat Rolf en hij schudt langzaam zijn hoofd. “Wat een trieste bedoening hier”, zucht hij. Ik zou Death Valley omschrijven als een uniek plek op aarde. Rolf omschreef Death Valley als een plaats waar de gieren al aan je beginnen te pikken terwijl je langzaam doodgaat van de hitte. Kortom onze beleving was wel heel erg verschillend. [Lees verder]
Vandaag ben ik in de engste achtbaan ooit geweest. Ik moest bijna huilen van ellende terwijl ik met dichtgeknepen oogjes in duizelingwekkende vaart een vrije val maakte en over de kop ging. Ik denk dat heel Vegas dacht dat het luchtalarm afging, zo hard heb ik de longen uit mijn lijf gegild. Deze achtbaan ging over de skyline van hotel New York New York. Ik ben niet gelovig maar dankte god op mijn blote knieën toen ik eindelijk weer vaste grond onder mijn voeten had. “Kom we gaan nog een keer“, riep Rolf in extase uit. “Zullen we het niet doen”, kon ik nog net uitbrengen met een piepend stemmetje en knikkende knieën. [Lees verder]
Gisteren zijn we vanuit de Grand Canyon naar Bryce Canyon gereden. Wederom weer een lange dag in de auto zitten. Iedereen die ons een beetje kent, weet dat het er aan zat te komen. Maar inderdaad we kregen het weer voor elkaar om te verdwalen met de navigatie aan [Lees verder]
