altijd communicatie

Ik zag twee beren broodje smeren, o het was een wonder. Het was een wonder, boven wonder, dat die beren smeren konden. Hi hi hi, ha ha ha! Ik stond erbij en ik keek er naar.

De kans dat ik twee beren broodjes zie smeren is behoorlijk klein. Maar de kans bestaat wel degelijk dat ik beren ga zien. Zeker gedurende ons verblijf in Yosemite Park. Om het lot nog eens flink te tarten verblijven we twee dagen in een tent. 

Wij in een tent?! Wonderen bestaan dus toch! Maar wees gerust, het is natuurlijk wel een tent op zijn Amerikaans. Dit betekent compleet geïsoleerd. Voorzien van maar liefst 2 tweepersoons kingsize bedden en een verwarming. Als leuke aanvulling op ons interieur hebben we ook de beschikking over een berenkluis. In een berenkluis berg je geen beren op zoals de naam doet vermoeden. Maar verstop je allerlei spullen die een beer graag in zijn bezit zou krijgen.

En je staat werkelijk versteld waar een beer zoal dol op is. Alle voedingswaren inclusief lege zakken met enkele kruimels maar ook luxe artikelen zoals zeep en parfum zijn erg populair onder het berenvolk. Er is ons daarom op het hart gedrukt om alles goed achter slot en grendel te bewaren. In onze auto mogen we ook niets laten liggen, want de kans bestaat dat je de auto compleet gestript aantreft.

Om het lot niet teveel te tarten heb ik besloten om me eens goed in te gaan lezen. Wat moet je nu eigenlijk doen als je oog in oog met een beer staat? En nog belangrijker wat moet je vooral niet doen? Zoals altijd biedt het internet weer uitkomst.

Zo lees ik op een website dat je allerlei soorten beren hebt in het Yosemite park. Bijvoorbeeld bruine beren maar ook grizzly beren. Maar hoe zie je nu het verschil tussen deze twee beren? De auteur van het artikel komt met een ingenieus plan. Stel dat je achtervolgt wordt door de beer. Klim simpelweg in een boom. Schudt de beer aan de boom dan is het een grizzly beer en klimt hij je achterna dan is het een bruine beer. Afgezien van het feit dat ik hoogstwaarschijnlijk niet in staat ben om in een boom te klimmen, lijkt het me geen prettig idee om er vervolgens achter te komen dat je met een bruine beer te maken hebt.

Op een andere website vertelt een zelfbenoemde berenexpert dat je vooral niet moet gaan rennen. Dit roept het jagersinstinct op en de beer zal je najagen alsof je zijn prooi bent. Nee, oppert deze auteur, dat is niet verstandig. Kijk de beer daarom met een priemende blik aan. Dat zal hem leren, de boef! Nou heb ik geen verstand van beren hoor. Maar in het dierenrijk wordt een starende blik doorgaans als bedreigend ervaren en roept dit juist agressie op. Ook deze tactiek laat ik daarom even aan me voorbij gaan.

Na een lange zoektocht op het web kom ik eindelijk op een website met meer betrouwbare informatie. Hier wordt gesteld dat de kans vrij klein is dat je een beer tegenkomt en nog kleiner dat het beest daadwerkelijk overgaat tot een aanval. Beren die heerlijk aan een karkas aan het knagen zijn, zullen je bezoek minder op prijs stellen. En mamabeer met lieve mini teddybeertjes kun je beter ook niet gaan knuffelen. Kom je toch in aanraking met een beer dan loop je langzaam zijwaarts weg om de afstand te vergroten.

Valt hij je toch aan dan ga je in de foetushouding op de grond liggen, hou je jezelf dood en bescherm je goed je hoofd. Wat je nooit mag doen, is je rugzak met eten naar hem gooien. De beer zal hoogstwaarschijnlijk de aanval staken maar het aanvallen van mensen gaan associëren met eten. En dat kan je natuurlijk de nietsvermoedende groep toeristen een paar mijl achter je niet aandoen.

Kijk hier kan ik wat mee. Als we onverhoopt worden aangevallen dan is het eerste wat ik doe mijn rugzak met eten toegooien en me voorzichtig uit de voeten maken. Pech voor de andere toeristen dus. Hoogstwaarschijnlijk dacht de toerist voor me dit ook getuige het lege rugzakje op de grond. Hi hi hi, ha ha ha! Ik stond erbij en ik keek er naar.