Een dagje in de centrifuge
Toen we gisteren om zeven uur opstonden om naar Six Flags te gaan, voelde ik de angst al door mijn lijf gieren. Toen we bij het park aankwamen, bleek het nog erger te zijn dan in mijn bangste dromen. Tot oneindig hoog in de hemel prijkten gigantische monsterachtige achtbanen. Vaarwel iedereen, leuk jullie gekend te hebben!
We besloten om met een achtbaan te beginnen die als mild stond omschreven. Op het plaatje zag het er acceptabel uit. Maar het bleek een martelwerktuig. Een klein bakje maakte in duizelingwekkende vaart scherpe bochten en draaide tot overmaat van ramp ook nog eens keihard om zijn eigen as.
We zaten in een bakje samen met een vader en zijn dochter van een jaar of zeven. Het meisje schreeuwde het uit van plezier. Ik overstemde haar met een aaneengesloten schreeuw van pure angst. Gelukkig was de ellende snel voorbij en gingen we naar een houten achtbaan. Dit leek me wel een geinig ding. We stonden lang in de rij. Toen de achtbaan begon, wist ik dat ik het totaal verkeerd had ingeschat. Het ding ging zo hard dat mijn hersenen zowat uit mijn hoofd spatte. Ik heb aangesloten gegild alsof ik van een wolkenkrabber naar beneden viel.
Na deze opwarmertjes was het tijd voor het echt werk. De meest angstaanjagende achtbaan van het park. Ik was bang, heel bang. De rij voor deze achtbaan was verrassend kort. Volgens mij durfde echt niemand erin. We mochten instappen. Rolf stapte in en ik rende keihard naar de overkant waar de uitgang zich bevond. “Ik durf niet meer”, zei ik tegen Rolf. “Ik blijf hier wel staan”. Vervolgens begon iedereen me moed in te praten en voordat ik het wist zat ik opeens in het stoeltje en werd de veiligheidsbeugel aangeduwd.
Deze achtbaan was zo ongelofelijk eng en zo ontzettend hoog dat tijdens die rit iets in mij is geknapt. Ik was zo bang dat ik het bang zijn oversteeg. Nu ik hier in was geweest kon ik alles aan. Elke achtbaan was vergeleken met dit monster een lachertje.
Hieronder een overzicht van de onmenselijke dag in de centrifuge.
Nu ik dit schrijf is het tien uur Amerikaanse tijd. Vanmiddag gaan we beginnen aan de terugtocht naar Nederland. Een lange vliegreis van elf uur, maar gelukkig hebben we weer stoelen bij de nooduitgang kunnen kopen. Maandagochtend/middag zullen we weer voet op Nederlandse bodem zetten. Een einde aan een mooie vakantie maar geen einde aan deze blog. Voorlopig dus geen vakantieblogs meer maar wel blogs over het alledaagse leven. Want dat kan ook heel mooi zijn!
niet, niet te geloven, Spriet, dat jij daar ingestapt bent!!!!!!!!!!!!!!! Hoop, dat je er niets van over zal houden!Zo spannend kan het leven nu zijn! Morgen is jullie fantastische vacantie voorbij en een heerlijke herinnering geworden. Wij hebben het fijn gehad zo met z’n drieen, want Nino heeft gezellig met ons meegedaan.Van Jet heeft hij een matrasje gekregen voor in de bench en ik heb zijn kleed over de bench gelegd zodat hij lekker buiten de luchtstroom gehouden wordt.Hij heeft zich uitermate goed gedragen en sliep op de bank wanneer wij ons elders bevonden.Deze hond is zeer gehecht aan de roedel en dus gezelschap, dus hebben we bedacht dat hij gewoon in de woonkamer op ons mocht wachten en dat is heel goed gegaan.Het donker ….daar houdt hij niet van. Ik geloof dat zijn zicht niet zo goed is.In de avond alleen vind hij beslist niet leuk en nblaft dan heel veel.Dit hebben we ontdekt door het de buren te vragen en dus waren alle avonden voor hem op die 2 avonden dan van het feest van Aad en het etenje van Boris en Dieke. Darlings, het was me een eer om op jullie lieveling te mogen passen en we zijn de beste vrienden geworden.Heel veel sterkte om starks weer in het gareel te lopen.HEEL VEEL LIEFS EN GOEDE REIS, OOK VAN jET,
aGGIE
Dear Marianne en Rolf. Nog even een kort bericht uit Rijnsburg. Het is al middernacht maar misschien wisten jullie al dat wij echte nachtbrakers zijn. Wat een belevenis zeg in Sixflags.
Ik zou er nachtmerrie’s van hebben. We hopen dat de reis vlot verlopen is, het is toch ook weer leuk om thuis te komen en weer te knuffelen met Nino. Zaterdag hadden we het verjaardagsfeest van Arthur, het was erg gezellig, 4.00u waren we thuis, wel laat hé voor de oudjes, Het was gelukkig goed weer, we zaten buiten. Arthur had de tuin overdekt en er stonden van die heaters dus dat gaf veel warmte, en ook de barbeque waar arthur lekkere worstjes en kippenpootjes op ging braden. Nu luitjes hopelijk hebben jullie niet al te veel last van de Jet-lag . Een gezellige thuiskomst en veel liefs en groetjes van ons. Aad en Maartje.
Hee Marianne!
Dapper van je haha!!
Een hele overwinningsdag naar Six Flags met Rolf haha! 
Leuk dat jullie het zo leuk hebben gehad!
Julie zullen dan nu op dit moment wel in de vliegtuig zitten, ik hoop dat jullie een goede vlucht hebben! Ik weet inderdaad dat het vliegen en dan met name de terugweg een ellende kan zijn! Gelukkig hebben jullie stoelen bij de nooduitgang kunnen regelen! Vandaag is het slecht weer maar morgen schijnt als het goed is weer het zonnetje dus dan kunnen jullie nog even nagenieten.
Ik zal je dagelijkse blog ook zeker blijven volgen en ik zie jullie binnenkort!
Dikke kus en groetjes!
Linda
Hey Marianne en Rolf,
wat een avonturen hebben jullie deze vakantie beleefd! met recht een vakantie om nooit meer te vergeten volgens mij. jullie zijn inmiddels alweer in Nederland, waar het in vergelijking met de afgelopen weken mooi nazomer weer is, dus geniet er nog even van!
ik blijf de blogs volgen
. dikke kuzzz